Upadłość konsumencka dawnego przedsiębiorcy budzi wiele pytań i kontrowersji. Charakterystyka tych postępowań jest odmienna od spraw osób, które biznesu nigdy nie prowadziły. Dlatego warto poznać na czym polegają te różnice oraz z jakimi wyzwaniami przyjdzie mierzyć się przedsiębiorcy rozpoczynające tę procedurę oddłużeniową.

W naszym artykule znajdziesz odpowiedzi na 16 pytań najczęściej pojawiających się podczas rozmowy z prawnikiem. Dowiesz się między innymi:

Odpowiedzi pozwalają zorientować się w najważniejszych kwestiach upadłości dawnych przedsiębiorców i rozszerzyć swoją wiedzę przed przystąpieniem do procesu oddłużania.

Tak, co do zasady postępowanie upadłościowe obejmie zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, które powstały przed ogłoszeniem upadłości. Dotyczy to zarówno długów cywilnoprawnych, jak i publicznoprawnych, czyli przykładowo należności wobec urzędu skarbowego.

W praktyce do postępowania mogą więc trafić m.in. niezapłacone faktury, rachunki, kredyty firmowe, zobowiązania z umów leasingu. Sam fakt, że zobowiązanie powstało w związku z prowadzoną wcześniej działalnością gospodarczą, nie wyłącza go z możliwości oddłużenia.

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku zobowiązań powstałych już po dniu ogłoszenia upadłości. Jeżeli dłużnik po ogłoszeniu upadłości zaciągnie nowe kredyty lub pożyczki to trwające postępowanie nie spowoduje, że zostaną one zredukowane lub umorzone.

Zaległości wobec ZUS i urzędu skarbowego co do zasady mogą zostać objęte planem spłaty, a w części niewykonanej – umorzone po jego wykonaniu. Dotyczy to m.in. zaległych składek emerytalnych i rentowych, zdrowotnych, a także zobowiązań z tytułu VAT, PIT czy CIT.

Wierzyciele publiczni, którzy zamierzają uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, składają zgłoszenia wierzytelności do syndyka masy upadłości. Ich zgłoszenia, podobnie jak w przypadku pozostałych wierzycieli, przechodzą kontrolę formalną przeprowadzoną przez syndyka. W toku weryfikacji zgłoszenia może ujawnić się, że istnienie lub wysokość części należności budzi wątpliwości, w tym ze względu na możliwe przedawnienie.

Zasady spłaty należności publicznych będą określane na etapie ustalania planu spłaty wierzycieli. Właśnie w tym dokumencie sąd określi, ile będzie wynosiła miesięczna rata i przez jaki okres będą następowały spłaty. Część środków trafi do urzędu skarbowego i ZUS, o ile zostaną uwzględnieni w planie spłaty.

Brak majątku firmowego, nieruchomości czy gotówki na koncie nie stanowi przeszkody do ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Prawo upadłościowe nie uzależnia możliwości złożenia wniosku o upadłość od sytuacji majątkowej dłużnika, który jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.

Z punktu widzenia upadłości istotne znaczenie ma utrata zdolności do regulowania wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Zgodnie z przepisami domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Oczywiście można wykazać, że do niewypłacalności doszło wcześniej.

W upadłości konsumenckiej, która może obejmować osoby prowadzące w przeszłości firmę, brak majątku nie będzie stanowił realnej przeszkody do ogłoszenia upadłości i przeprowadzenia całej procedury oddłużenia. Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania, koszty te tymczasowo pokrywa Skarb Państwa. Niezaspokojone koszty mogą następnie zostać uwzględnione w planie spłaty wierzycieli.

Mając zawieszoną działalność gospodarczą w CEIDG nie można wnioskować o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Wykreślenie firmy z CEIDG jest konieczne, aby dłużnik mógł złożyć wniosek jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Nie przesądza jednak samo w sobie o ogłoszeniu upadłości – dłużnik musi być również niewypłacalny.

Z naszego doświadczenia wynika, że przesłanka ta jest skrupulatnie weryfikowana przez pracowników wymiaru sprawiedliwości. W aktach dotyczących postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości można znaleźć ślad o czynnościach sprawdzających podejmowanych względem osoby zadłużonej, a jedną z nich jest właśnie określenie jej statusu.

Jeśli zadłużenie powstało w związku z prowadzeniem biznesu, warto tę okoliczność skrupulatnie opisać w treści uzasadnienia wniosku. W tym miejscu można również zawrzeć informację o dacie wykreślenia firmy z rejestru wraz z powołaniem się na zaświadczenie wygenerowane z ewidencji, które ułatwi i przyspieszy pracę w sądzie.

Tak, można ubiegać się o upadłość jako członek zarządu, o ile nie ma się działalności gospodarczej we własnym imieniu. Powołanie do zarządu i reprezentowanie spółki nie oznacza automatycznie, że członek zarządu prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu. W tym przypadku przedsiębiorcą jest sama spółka z o.o., która posiada odrębną osobowość prawną (osoba prawna).

Sytuacja wygląda inaczej, jeżeli członek zarządu prowadzi jednocześnie działalność gospodarczą lub posiada inny status powodujący, że podlega przepisom dotyczącym upadłości przedsiębiorców. W tym wariancie upadłość w trybie konsumenckim będzie możliwa po wykreśleniu jednoosobowej firmy. Ewentualnie pozostaje ścieżka dedykowana stricte przedsiębiorcom.

W sprawach naszych klientów spotkamy się z sytuacjami, w których członkowie organów zarządzających decydują się na upadłość z powodu obciążenia za długi spółki. Przyczyną zadłużenia może być na przykład odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki na podstawie art. 299 k.s.h. Brak wystarczającego majątku osobistego może prowadzić do niewypłacalności tej osoby.

Nie, brak złożenia wniosku o upadłość firmy nie blokuje możliwości wnioskowania o upadłość, jako konsument. Po zakończeniu biznesu i wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG może on złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Żaden przepis prawa upadłościowego nie przewiduje sankcji w postaci okresowego lub stałego zakazu składania takiego wniosku.

Niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym terminie może mieć znaczenie przy ocenie zachowania dłużnika. Jeżeli sąd ustali, że upadły doprowadził do niewypłacalności albo istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty zostanie ustalony na okres od 36 do 84 miesięcy.

Należy pamiętać, że każda sprawa byłego przedsiębiorcy wymaga indywidualnej analizy. Znaczenie mają zarówno fakt i moment zakończenia działalności gospodarczej, jak również przyczyny powstania niewypłacalności, decyzje oraz działania podejmowane przez dłużnika w okresie narastania zadłużenia.

Tak, kredyt hipoteczny zostanie objęty skutkami upadłości konsumenckiej. Z dniem ogłoszenia upadłości zobowiązania pieniężne, których termin płatności jeszcze nie nastąpił, stają się wymagalne. Oznacza to, że nawet jeśli dłużnik miał spłacać kredyt jeszcze przez kilka lub kilkanaście lat, to bank może dochodzić w upadłości całej należności.

Jeżeli nieruchomość obciążona hipoteką należy do upadłego i wchodzi do masy upadłości, syndyk co do zasady może ją sprzedać. Bank jako wierzyciel zabezpieczony hipoteką korzysta przy tym z pierwszeństwa zaspokojenia z ceny sprzedaży nieruchomości. Wierzyciel rzeczowy (bank) odzyska część środków w ramach odrębnych planów podziału funduszy masy upadłości.

Utrata mieszkania lub domu nie oznacza jednak, że dłużnik pozostaje bez środków i miejsca do zamieszkania. Na wniosek zadłużonego z sumy uzyskanej ze sprzedaży mieszkania albo domu można wydzielić kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy.

Tak, długi wynikające z leasingu samochodu firmowego mogą być umorzone albo zredukowane w upadłości. W postępowaniach oddłużeniowych przedsiębiorców prowadzących w przeszłości firmy transportowe lub budowlane często można spotkać się właśnie z nierozliczonym leasingiem.

Zobowiązania wynikające z leasingu potrafią być jednymi z największych w całej puli długów. Na ich wysokość składają się nie tylko raty wynikające z płatności miesięcznych na rzecz leasingodawcy. Ich wysokość podnoszą opłaty związane z karami umownymi, odsetkami, upomnieniami, kosztami odbioru, wyceny oraz sprzedaży pojazdu.

Warto pamiętać, że w przypadku leasingu operacyjnego samochód pozostaje własnością finansującego do momentu jego wykupu. W rezultacie leasingowane samochody nie będą stanowiły składników masy upadłości, które będą podlegały zbyciu przez syndyka.

W szczególnych przypadkach syndyk może zdecydować o dalszym wykonywaniu umowy, jeżeli jest to uzasadnione interesem masy upadłości. Ewentualny wykup pojazdu zależy od warunków umowy, zgód wymaganych przepisami oraz ekonomicznej opłacalności takiej decyzji.

Upadłość konsumencka dawnego przedsiębiorcy może być trudniejsza niż upadłość osoby, która nigdy nie miała firmy. Może zdarzyć się tak, że ze względu na znaczną liczbę wierzycieli oraz majątek firmowy sąd postanowi, że postępowanie będzie prowadzone zgodnie z przepisami części pierwszej Prawa upadłościowego, potocznie określanymi jako zasady ogólne. Wtedy procedura oddłużania jest bardziej sformalizowana i zajmuje więcej czasu.

Taka sprawa może wymagać zgromadzenia i przeanalizowania większej liczby dokumentów i informacji. W szczególności warto zwrócić uwagę na zdarzenia biznesowe prowadzące do stanu utraty zdolności płatniczej. Twierdzenia podniesione w uzasadnieniu powinny być spójne z dokumentacją załączoną do wniosku.

Upadłości dawnych przedsiębiorców wymagają od osób sporządzających wniosek nie tylko znajomości przepisów, ale także mechanizmów rządzących biznesem. Do tego potrzebna jest rzetelna analiza finansów firmowych oraz dokładne przedstawienie historii skutkującej ostatecznym bankructwem.

Majątek firmowy po ogłoszeniu bankructwa zostanie sprzedany przez syndyka w toku postępowania upadłościowego. Wcześniej syndyk dokona jego zabezpieczenia, oszacowania wartości i wybierze tryb sprzedaży. W przypadku większych przedsiębiorstw taki majątek może obejmować maszyny, samochody, linie produkcyjne czy grunty.

Likwidacja majątku w postępowaniu upadłościowym ma na celu spieniężenie składników majątkowych stanowiących własność zadłużonego przedsiębiorcy. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży pozwolą na pokrycie kosztów postępowania i zaspokojenie wierzycieli.

Prawo upadłościowe przewiduje jednak określone wyłączenia z masy upadłości, takie jak przedmioty potrzebne do codziennego funkcjonowania, określone świadczenia oraz część dochodów niepodlegających zajęciu. O procesie sprzedaży samochodu przez syndyka pisaliśmy tutaj.

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej nie powoduje automatycznego zakazu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Żaden przepis nie wprowadza takiej regulacji. Warto jednak pamiętać, że zadłużona osoba nie może swobodnie rozporządzać składnikami majątku wchodzącymi do masy upadłości.

Co więcej, mienie pozyskane po ogłoszeniu upadłości również co do zasady będzie podlegało spieniężeniu przez syndyka, o ile nie podlega wyłączeniu. Ze względu na szereg komplikacji proceduralnych startowanie z nowym biznesem zaraz po upadłości będzie generowało wiele komplikacji zarówno dla samego zadłużonego jak i syndyka.

Zdecydowanie bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie poczekanie na zakończenie upadłości – przynajmniej do momentu ustalenia przez sąd planu spłaty wierzycieli. Wtedy oddłużona osoba może samodzielnie decydować o posiadanych przez siebie środkach pieniężnych oraz w sposób swobodny gromadzić majątek.

Nie można jednoznacznie wskazać, ile trwa upadłość konsumencka dawnego przedsiębiorcy. Na czas procedowania sprawy ma wpływ wiele różnych czynników. W szczególności wpływa na to tryb prowadzenia sprawy (zasady ogólne lub uproszczone), majątek podlegający likwidacji oraz czas prowadzenia spraw sądowych wytoczonych przeciwko dłużnikowi.

Zgodnie z ustawą postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości powinno zostać wydane w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jest to jednak termin instrukcyjny i w praktyce jego rozpoznanie może potrwać dłużej. Wszystko przy założeniu, że wniosek nie zawiera żadnych braków fiskalnych i formalnych wymaganych przepisami prawa.

Właściwe postępowanie upadłościowe obejmujące okres od dnia ogłoszenia postanowienia o upadłości do momentu ustalenia planu spłaty wierzycieli może trwać kilka lat. Jeśli dłużnik blisko współpracuje z syndykiem, terminowo udziela potrzebnych informacji oraz udostępnia dokumenty, w tym aktywnie poszukuje nabywców sprzedawanego mienia, czas ten może ulec znacznemu skróceniu.

Uzasadnienie stanowi jeden z kluczowych elementów wniosku. Jego treść powinna opisywać przede wszystkim historię powstania stanu niewypłacalności osoby zadłużonej. Piszemy zwięźle, prosto i na temat. Skupiamy się na głównych wątkach sprawy i nie wdajemy się w niepotrzebne dygresje. Szczególnie warto zwrócić uwagę na kilka istotnych elementów:

Więcej o tym, jak przygotować uzasadnienie wniosku o upadłość pisaliśmy tutaj.

Długość planu spłaty i wysokość miesięcznych rat są wyznaczane indywidualnie na podstawie sytuacji finansowej, rodzinnej i możliwości zarobkowych upadłego. Co do zasady plan spłaty wierzycieli ustala się na okres nieprzekraczający 36 miesięcy. Jeżeli jednak upadły doprowadził do niewypłacalności albo istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty ustala się na okres od 36 do 84 miesięcy

Sąd weźmie pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, koszty życia, potrzeby mieszkaniowe oraz sytuację osób pozostających na jego utrzymaniu. Znaczenie mają więc nie tylko aktualnie osiągane dochody, ale również realne możliwości ich uzyskiwania w przyszłości. Wysokość takiej raty może sięgać od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

Plan spłaty powinien być dostosowany do rzeczywistych zdolności regulowania długów. Nie trzeba obawiać się raty przekraczającej możliwości zarobkowe osoby zadłużonej. Zadaniem sądu jest wyznaczenie kwoty odpowiadającej sytuacji finansowej i majątkowej dłużnika, aby nie doprowadzić go ponownie do stanu niewypłacalności.

Wniosek o ogłoszenie upadłości jest co do zasady rozpoznawany na posiedzeniu niejawnym, czyli bez udziału dłużnika. Jeżeli jednak sąd uzna to za potrzebne, może wysłuchać dłużnika albo wezwać go do złożenia dodatkowych wyjaśnień. Po wydaniu postanowienia dłużnik zostanie korespondencyjnie poinformowany o tej okoliczności.

Natomiast na etapie właściwego postępowania upadłościowego rozprawa w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli może być lub musi być wyznaczona. Wiele zależy od tego w jakim trybie toczy się postępowanie, czyli na zasadach ogólnych lub uproszczonych. Jeśli mamy tryb ogólny to rozprawa jest obowiązkowa. W przypadku upadłości w trybie uproszczonym określenie planu spłaty może obejść się bez rozprawy sądowej.

Sama rozprawa przebiega podobnie w każdym wariancie. Kluczowym elementem posiedzenia jest przesłuchanie osoby zadłużonej. Sędzia zadaje pytania dotyczące przyczyn niewypłacalności, sytuacji mieszkaniowej, zawodowej, rodzinnej oraz zdrowotnej. Dopytuje również o miesięczne koszty życia oraz osoby pozostające na utrzymaniu. To wszystko ma na celu wyznaczenie poziomu spłaty długów.

Tak, osoba zadłużona może odwołać się od ustalonego przez sąd planu spłaty wierzycieli. W sytuacji, gdy nie jesteśmy zadowoleni z warunków spłaty i uważamy je za krzywdzące, to mamy do dyspozycji środek zaskarżenia. W przypadku upadłości konsumenckich zażalenie składa się do właściwego sądu okręgowego.

Samo zażalenie wnosi się za pośrednictwem sądu rejonowego, który wydał zaskarżone postanowienie. Skarżący ma jeden tydzień na złożenie zażalenia. Termin liczy się od dnia obwieszczenia postanowienia na portalu KRZ. Niezbędne będzie również wniesienie opłaty w kwocie 200 zł.

Zażalenie powinno zostać rozpoznane w terminie 30 dni od dnia przedstawienia akt sądowi drugiej instancji. W praktyce postępowanie zażaleniowe może jednak potrwać dłużej.. W tym czasie sąd dokona ponownej analizy sytuacji osoby zadłużonej i sprawdzi, czy plan został ustalony zgodnie z prawem. Jeśli nie przychyli się do stanowiska skarżącego, to zażalenie zostanie oddalone.

Jeśli potrzebujesz wsparcia w procesie upadłości, napisz do nas na adres kontakt@wyzerowani.pl lub uzupełnij formularz kontaktowy.

Upadłość konsumencka dawnego przedsiębiorcy obejmuje długi prywatne oraz związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wszelkie zobowiązania wynikające ze nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, podatków, opłat administracyjnych będą objęte postępowaniem upadłościowym.

Możliwość złożenia wniosku o upadłość konsumencką nie jest warunkowana uprzednim złożeniem wniosku w trybie dla przedsiębiorców. Mimo to warto pamiętać, że każdy przedsiębiorca – bez względu na to, czy działa w formie JDG czy spółki z o.o. – taki wniosek jest zobowiązany złożyć w sytuacji trwałej utraty płynności.

Ważne, żeby w obliczu bankructwa sprawnie podjąć decyzję o upadłości. Zdajemy sobie sprawę, że nie jest to prosta decyzja i wymaga znacznej odwagi. Szczególnie dla przedsiębiorcy, który w rozwój biznesu włożył całe serce i wiele lat wysiłków. Jednak czasem najlepszym rozwiązaniem jest pogodzenie się z niepowodzeniem i szybkie zamknięcie projektu.

Autor: Łukasz Hamara

Ustalenie planu spłaty wierzycieli przez sąd prowadzi do zakończenia postepowania upadłościowego. Plan obejmuje m.in. harmonogram spłaty długu, który powinien zostać skrupulatnie wykonany. Dowodem na prawidłową realizację obowiązków płatniczych jest roczne sprawozdanie z wykonania planu spłaty – to tam potwierdzamy, że sumienne realizujemy obowiązki płatnicze.

Osoby w trudnej sytuacji finansowej szukają różnych sposobów na poradzenie sobie z długami. Duża ich część postanawia rozpocząć proces oddłużania w ramach upadłości konsumenckiej. Jest to wieloetapowy proces dający realną szansę na nowy start. Bez względu na to, czy mieszkasz w Oświęcimiu, czy w okolicznych miejscowościach takich jak: Przeciszów, Osiek, Zator czy Kęty sądowa procedura oddłużania działa na tych samych zasadach.

Osoby w trudnej sytuacji finansowej szukają różnych sposobów na poradzenie sobie z długami. Duża ich część postanawia rozpocząć proces oddłużania w ramach upadłości konsumenckiej. Jest to wieloetapowy proces dający realną szansę na nowy start. Bez względu na to, czy mieszkasz w Olkuszu czy w okolicznych miejscowościach takich jak Bolesław czy Jaroszowiec sądowa procedura oddłużania działa na tych samych zasadach.

Osoby w trudnej sytuacji finansowej szukają różnych sposobów na poradzenie sobie z długami. Część z nich decyduje się na podjęcie rozmów z wierzycielami i podpisuje porozumienia, a część postanawia rozpocząć proces oddłużania w ramach upadłości konsumenckiej. Bez względy na to, czy mieszkasz w Zakopanem, Nowym Targu czy Rabce-Zdrój, to sądowa procedura oddłużania działa na tych samych zasadach.

Wpadliśmy na pomysł dzielenia się historiami naszych klientów. Będziemy przedstawiać okoliczności powstania zadłużenia, walkę z długami oraz etap oddłużania. W tym miejscu dowiesz się, z jakimi problemami się mierzyli na co dzień. Historia oddłużenia jest prawdziwa – oparta na wydanych orzeczeniach i przebiegu postępowania sądowego.

Pamiętamy o RODO i tajemnicy zawodowej. Nie ujawnimy żadnych danych osobowych i w pełni dbamy o prywatność naszych klientów. Na potrzeby wpisu imiona klientów i członków ich rodzin zostały zmienione. Dzisiaj podzielimy się historią walki z zadłużeniem naszej klientki Łucji.

Łucja mieszkała w niewielkiej miejscowości pod Krakowem i miała na utrzymaniu dwójkę dzieci. Ania miała 16 lat, a Albert 8. Łucja nie pracowała. Cierpiała na poważne schorzenia związane z sercem. Utrzymywała się głównie ze świadczenia 800+, alimentów, zasiłków i okazjonalnej pomocy bliskich jej osób.

Łucja miała za sobą trudny rozwód z mężem. Były małżonek stosował wobec niej przemoc fizyczną i ekonomiczną. Była od niego w pełni zależna finansowo. Mąż regularnie nadużywał alkoholu i był uzależniony od hazardu. Stopniowo wyprzedawał ich rodzinny majątek, żeby zdobyć środki na zakłady i alkohol. Łucja podpisywała część umów i dokumentów, wierząc w zapewnienia męża o szybkiej wygranej i pomyśle na zainwestowanie zarobionych środków. 

Gdy brakowało majątku do sprzedania, zaczął zaciągać kredyty i pożyczki (popularne chwilówki). Do mieszkania zaczęły przychodzić wezwania od wierzycieli, pisma sądowe oraz w końcu pojawili się komornicy. Łucja próbowała rozmawiać z mężem i przemówić mu do rozumu. Niestety wszelkie próby rozmów nie przynosiły żadnego rezultatu, a jedynie powodowały jego gniew i agresję. Ostatecznie Łucja rozstała się z mężem. 

Po zakończeniu małżeństwa Łucja została z długami sięgającymi łącznie 113 100 zł. Nie miała ich z czego spłacić. Pieniędzy wystarczało na zaspokojenie podstawowych potrzeb i wyprawienie dzieci do szkoły. Dodatkowo Albert często chorował i wymagał opieki. Sytuacja wydawała się bez wyjścia.

Szukając pomysłu na poradzenie sobie z długami Łucja trafiła na artykuły dotyczące upadłości konsumenckiej. Stopniowo pogłębiała swoją wiedzę o procesie upadłości. Po kilku tygodniach postanowiła skonsultować swoją sprawę z prawnikiem. Skontaktowała się z kilkoma kancelariami i ostatecznie podjęła decyzję o nawiązaniu współpracy z mecenasem Konradem Siekierdą.

Ze względu na konieczność opieki nad młodszym dzieckiem, Łucja miała ograniczone możliwości osobistych wizyt w kancelarii. Większość dokumentów dostarczyła w formie elektronicznej (zdjęcia i skany wysyłane przez e-mail). To było dla niej wygodne i proste rozwiązanie pozwalające na połączenie obowiązków domowych i walki z długami.

Zebrane w sprawie dokumenty w postaci umów, wezwań, pism sądowych i komorniczych umożliwiły odtworzenie historia powstania długów. Wymagało to dokładnego przeanalizowania treści zawartych umów oraz zapadłych w sprawie wyroków i nakazów zapłaty. Prawnicy z naszej kancelarii mogli zająć się pisaniem uzasadnienia i sporządzeniem spisu wierzytelności.

Mając skompletowane dokumenty i uzupełniony wniosek wysłaliśmy go za pośrednictwem portalu sądowego KRZ do Sądy Rejonowego w Krakowie, a dokładnie do VIII Wydziału Gospodarczego. Po 2 miesiącach i 3 dniach od złożenia wniosku sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Pierwszy ważny krok w kierunku oddłużania postawiony. Teraz czas na postępowanie upadłościowe i współpracę z syndykiem.

Sama współpraca przebiegała sprawnie i bezproblemowo. W imieniu Łucji składaliśmy pisma stanowiące odpowiedź na wezwania syndyka i sądu. Mecenas był również obecny na rozprawie dotyczącej ustalenia warunków oddłużenia. Łucja poradziła sobie znakomicie! Rzeczowo i zwięźle wyjaśniała przyczyny zadłużenia oraz swoją aktualną sytuację.

Wcześniej otrzymała od nas listę pytań często pojawiających się na rozprawie (zadawanych przez sędziego lub syndyka). Kilka dni przed posiedzeniem sądu spotkaliśmy się osobiście z Łucją. Dzięki temu poznała przebieg standardowej rozprawy oraz stojące przed nią wyzwania. 

Finalnie Łucja otrzymała plan spłaty na okres 36 miesięcy z miesięczną ratą w kwocie 250 zł. Łącznie na spłatę wierzycieli przeznaczy kwotę 9 tysięcy złotych. To oznacza redukcję zadłużenia na poziomie sięgającym 92,04%. Całe postepowanie upadłościowe trwało 1 rok i 6 miesięcy.

Pani Łucja pozostaje z nami w stałym kontakcie. Rzetelnie wykonuje plan spłaty i przesyła nam potwierdzenia płatności. Dzięki temu pod koniec kwietnia złożymy w jej mieniu sprawozdanie roczne z wykonania planu spłaty. Jesteśmy dumni z sukcesu Łucji! Podjęła trudną decyzję i wykonała świetną pracę.

1. W jakim czasie sąd rozpatrzy wniosek o upadłość konsumencką?

Zgodnie z przepisami sąd powinien w terminie 2 miesięcy rozpoznać wniosek o upadłość. W praktyce czas ten może przedłużyć się nawet do 6 miesięcy, gdy pismo nie spełnia wymogów formalnych. W naszej praktyce mamy także sprawy, w których upadłość konsumencka została ogłoszona w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Łucja dostała upadłość w ustawowym terminie – sprawę przyspieszył wniosek złożony w formie elektronicznej.

2. Jakie długi podlegają umorzeniu w upadłości konsumenckiej?

Zobowiązania finansowe obejmujące kredyty, pożyczki, czynsz najmu, składki na ubezpieczenie społeczne, podatek dochodowy oraz podatek VAT podlegają umorzeniu w ramach upadłości konsumenckiej. Podobnie sprawa wygląda w przypadku umów leasingu, kart debetowych, limitów w rachunku bankowym. W sprawie Łucji większość długów pochodziła z pożyczek zaciągniętych w parabankach.

3. Na jaki okres sąd może ustalić plan spłaty wierzycieli?

Sąd może ustalić plan spłaty wierzycieli na okres od 1 do 84 miesięcy. Na czas spłaty fundamentalne znaczenie mają przyczyny niewypłacalności (całokształt działań i okoliczności prowadzących do bankructwa). Jeśli sąd uzna, że do niewypłacalności doszło na skutek umyślnych działań osoby zadłużonej lub rażącego niedbalstwa, to plan spłaty ustala się na okres od 36 do 84 miesięcy. W sprawie Łucji sąd uznał, że nie ponosi ona winy za powstanie długów i orzekł o trzydziestosześcio miesięcznym okresie spłat.

Wiele osób w Polsce zmaga się z uzależnieniem od alkoholu i skutkami jego nadmiernego spożywania. Jedną z konsekwencji mogą być rosnące trudności w spłacie bieżących zobowiązań. Jedne długi staramy się spłacić następnymi i tak szybko wpadamy w spiralę zadłużenia. Wtedy już tylko krok dzieli nas od bankructwa.